Defendamos o noso

Cambio...

...de look.

Asturias

Mis compañeras de viaje, vivir así los partidos de la selección, mis compañeros de fiesta (tanto los ya conocidos como los que había que conocer), los anfitriones y ese al que tanto echo de menos.

La comida y la sidra, que no se olviden.

Asturias no tuvo desperdicio

Oviedo está cerca

:)

Y lo fácil que sería ser sinceros

Y decirnos todo lo que nos tenemos que decir:
te echo de menos
te quiero
no te soporto
no quiero vivir conmigo
sigo enamorada
ya nada es como antes
estoy orgullosa de ti
no me esperaba esto
me has fallado
me encantas
perdóname
no me aportas nada
no seas tonta
no tengas miedo
sé fuerte
quédate conmigo
gracias

Despedidas

Mi bandera, poco a poco, se va llenando de firmas. Firmas de gente con la q compartí mucho. Algunas llenas de sentimiento, que me hacen llorar cada vez q las leo. Otras que guardan significados ocultos y que a pesar de su apariencia inexpresiva me dicen más de lo que quisieran.


El fin cada vez está más cerca y yo sigo odiando las despedidas.


Hace un año estaba repleta de miedo, incertidumbre y pocas (o ningunas) ganas de venir.
Ahora solo soy agua, que se escapa inevitablemente a través de mis lagrimales.

Last exam

Today, it will be finished

O Pampallín

A festa dos Maios é a festa da primavera, ben sexa da súa chegada, ben do seu trunfo, e é propia de toda Europa, tendo lugar, segundo os sitios, nos meses de marzo, abril ou maio. Significa o reverdecer das plantas, o comezo do ano agrícola, e ten diferentes formas, que veremos máis adiante.

[...]

O Ciclo de Maio non só se cingue aos Maios, pois estes non son máis que unha das súas manifestacións. En Galicia houbo, e aínda hai, segundo os casos, prácticas relacionadas coa agricultura, a gandería, o mar, o xogo, o amor, e outras consideradas cristiás, aínda que ao mellor foron cristianizadas, posiblemente na Idade Media.

As manifestacións agrarias son aquelas que teñen como finalidade favorecer a medra da colleita, arredando o mal, tanto o que procede do home (as bruxas), coma dos animais e mesmo dos axentes meteorolóxicos.A máis coñecida é a denominada “Alumear o pan”, da que aínda quedan restos moi minguados en varias aldeas dos concellos coruñeses de Rois e Serra de Outes. Recibe varias denominacións, aínda que a máis coñecida é a anteriormente dita, : “Alumear o centeo”, “Larada do pampallín”, “Lume pan”, “Véspera do mes dos Maios”... Actualmente celébrase na última noite de abril, pero nalgunhas localidades e ata os últimos anos do século pasado, era na do vintenove, quizais facéndoa cadrar coa festividade cristiá de San Pedro Mártir.

[...]

Como é natural, esta celebración da chegada do bo tempo e tódolos rituais de fertilidade que leva asociados non son exclusivos de terras galegas. Podemos encontrar os seus equivalentes en moitas outras partes do mundo, cada unha coas súas propias características.
Nas Illas Británicas estes festexos reciben varios nomes: “Lumes de Beltane”, “May Day”, “Jack-In-The-Green”, etc., aínda que todos teñen case o mesmo significado.

Na Serra, o Pampallín é unha das noites grandes, desas nas que o concello che invita a unha copa e pon unha carpa no medio dunha rúa (xusto, xusto tiña que ser na miña) con concertos ata as mil. Unha desas noites que non che gustaría perder a pesar de estar disfrutando un marabilloso ano Erasmus.

Na miña vida, o Pampallín convirteuse nunha tradición de trío penca.

E este ano, como tiña que ser, a tradición seguiu adiante, inda que fose celebrando o "May Day" en London e non o Pampallín no Agro das Mozas.

Creo que era necesario deixar constancia, dalgún modo, do primeiro lustro de fotos :)

Erasmus

Non quero que se acabe.

Pero, como tódalas etapas da vida, esta tamén chega ó seu fin.


20 días

FELICIDADES!!

Lara

Más conocida como "Lalita, mi amol"

De La Coru, neno


Hoy, 23 de Abril, 21 años

FELICIDADES!!

Andreia

Andre para los amigos, Andre-i-a para la gente a la que le acaban de presentar (junto con una laaaaarga explicación de los orígenes de su nombre si está en estado etílico)


Sadense, da Serra :)


Hoy, 23 de Abril, 22 años

FELICIDADES!!

Nacho

Más conocido como Llargu, como la propia palabra indica, por su longitud (no vamos a especificar en que aspectos).

Asturiano


Hoy, 23 de Abril, 25 años

Today Im Nobody

Algunhas veces, parece que nada importa
Outras, todo é demasiado importante, hasta extremos

Hai días nos que permaneces indiferente.
Outros pareces invisible.


Hoxe, non son nadie

multirracialidad

Unha noite en Oceana. Un anuncio de Benetton

Easter

Empezamos un viernes como outro calquera, no City, despois dunha improvisada e inesperada sesión fotográfica na miña habitación. A diferencia: en vez de 40 españoles, esta vez éramos 4. Pero marcamos, dándoo todo, como ten que ser.



O sábado, despois de dormir 2 horas escasas, dúas valientes puxeron rumbo Bath debaixo da furiosa chuvia inglesa e, por si eso non fose pouco, rematamos o día cunha cea "experimental" a dez metros do escenario (aínda con cordón policial) dun tiroteo.



Despois de dous días de cama e fiebre, unha noite de risas vendo amencer en Lancashire e unha visita ó Planet máis petado que nunca, chegaba o plato fuerte das vacacións: Escocia.



Xa se dixo moito de esta viaxe en blogs e flogs varios. Pero aínda así, non chegan palabras para describilo.
Edimburgo, a parte de ser unha cidade preciosa, convirteuse no punto de unión de un rebaño un tanto extraño, composto por seis ovellas de Euskadi e outras tantas de Galiza.




A ruta en coche por medio país sirveu, ademais de facer de panorámica dos numerosos lagos, montañas nevadas, castillos, flora (canto toxo!) e fauna (as vacas emo e os ciervos maniquí foron a greatest hit), para afianzar os lazos familiares e incluír novos membros-mascota (FeoDeCojones, EternalSingle e Murdo).
Aberdeen, que nos recibeu nevado, foi o noso campamento base nos últimos días, antes de que as ovellas descarriadas abandonasen a papá e mamá.


Non descubrín o misterio de Nessy, pero si cales son os momentos cercanos á felicidade.

Onte, xa de volta a Wolves, con unha regresada máis e sen o noso City predilecto, descubrimos luces de cores en novos ambientes.
E hoxe, bares de homes e fútbol ó máis puro estilo nativo.










Mañá acaban oficialmente as miñas vacacións de Semana Santa, Easter que lle chaman aquí.

Mañá tamén empeza unha especie de conta atrás dos dous meses exactos que me quedan neste país.












Mañá é domingo, día de descanso, de non pensar.

Momento borrachera

Yo, por Navidad, voy a pedirle a los Reyes unos amigos como los tuyos.

Quiero convertir tu kit-kat en una caja de Donettes con dos gratis.

Momentos, miles de momentos...
Momento os quiero.
Momento biblioteca.
Momento Quintana.
Momento piso patera.
Momento filosófico: Y yo, que soy?

Momentos cercanos a la felicidad.



Te quiero

E a tentación volveu a vencer, unha vez máis

Son débil, recoñézoo.
Sempre acabo caendo en todo.


Son vicios.



Espero que este polo menos sirva para mellorar as miñas relacións coa palabra escrita.


Intentarase